یک کریر استرادل فقط برای کانتینرها نیست
وقتی مردم می‌شنوند استرادل کریر، آنها اغلب به ترمینال‌های کانتینری فکر می‌کنند. این منطقی است. کانتینربرهای استرادل کریر به طور گسترده در بنادر، ترمینال‌های بین‌وجهی، محوطه‌های لجستیکی و ایستگاه‌های انتقال استفاده می‌شوند. آنها می‌توانند کانتینرها را با یک دستگاه جمع‌آوری، جابجا و روی هم بچینند.
اما ایده اولیه یک استرادل کریر خیلی فراتر از کانتینرها می‌رود.
در اصل، یک حامل استرادل یک ماشین جابجایی از نوع دروازه‌ای است. این دستگاه به جای اینکه بار را از یک نقطه به نقطه دیگر بکشد، روی آن حرکت می‌کند. با اتصال بالابر مناسب، می‌توان همان ساختار اساسی را برای سایر مواد و شرایط کاری تطبیق داد.
چرا کانتینرهای حامل استرادل بسیار انعطاف‌پذیر هستند؟
یک کانتینربر معمولی ترکیبی از یک شاسی دروازه‌ای، سیستم محرک و انتقال قدرت، سیستم هیدرولیک، کنترل‌های الکتریکی، سیستم‌های فرمان و ترمز و یک پخش‌کننده بالابر است. این ویژگی به آن اجازه می‌دهد تا چندین کار را در یک منطقه عملیاتی انجام دهد.
در مقایسه با تریلر کانتینر یا وسیله نقلیه هدایت خودکار، این وسیله در هنگام بارگیری و تخلیه آزادی بیشتری دارد. می‌تواند خودش یک کانتینر را بلند کند و مستقیماً به موقعیت دیگری منتقل کند.
در مقایسه با RTG یا RMG، این دستگاه به سیستم ریلی ثابتی متصل نیست. این دستگاه می‌تواند جهت خود را تغییر دهد و در صورت نیاز در محوطه حرکت کند.
بسته به ارتفاع قاب و هدف کاری، کانتینربرهای استرادل معمولاً به عنوان مدل‌های روی هم چیدن یا حمل و نقل استفاده می‌شوند. انواع روی هم چیدن می‌توانند کانتینرها را در چندین طبقه جابجا کنند. انواع حمل و نقل معمولاً برای حرکت افقی در مسافت‌های کوتاه و نیازهای روی هم چیدن کمتر طراحی شده‌اند.
همین ایده می‌تواند بارهای دیگر را نیز تحمل کند
قسمت جالب ماجرا زمانی شروع می‌شود که پخش‌کننده‌ی کانتینر با یک دستگاه بالابر دیگر تعویض می‌شود.
الف استرادل کریر می‌تواند برای تحمل تیرهای بلند، محصولات فولادی، ماشین‌آلات، قطعات پیش‌ساخته یا سایر بارهایی که نیاز به جابجایی افقی دارند، طراحی شود. سپس شاسی و چرخ‌دنده‌ها بر اساس بار کاری مورد نیاز طراحی می‌شوند.
همچنین می‌توان قطعه بالابر را تغییر داد. به جای پخش‌کننده ظروف، دستگاه می‌تواند از یک ابزار بالابر اختصاصی که برای یک محصول خاص طراحی شده است، استفاده کند.
این رویکرد برای محوطه‌های صنعتی که لیفتراک‌ها برای بار مناسب نیستند یا جرثقیل‌های سنتی نمی‌توانند تحرک کافی را فراهم کنند، مفید است.
طرح‌های تک دروازه‌ای و دو دروازه‌ای
هر کریر استرادل به دو فریم کامل گانتری نیاز ندارد.
یک ماشین جابجایی تک دروازه‌ای می‌تواند برای بارهای سبک‌تر با مرکز ثقل متمرکز و اشکال نسبتاً منظم طراحی شود. پایداری آن با ساختار دو دروازه‌ای متفاوت است، بنابراین بار و شرایط کاری باید با دقت در نظر گرفته شوند.
برای بارهای بزرگتر یا سنگین‌تر، طراحی دو گانتری می‌تواند ساختار پشتیبانی پایدارتری را فراهم کند. هر دو نوع می‌توانند به عنوان ماشین‌های جداگانه یا به صورت جفت با هم کار کنند.
همچنین می‌توان آنها را با تراکتور یا سایر تجهیزات حمل و نقل ترکیب کرد، زمانی که نیاز به جابجایی مواد در یک سایت بزرگتر باشد.
قاب و چرخ‌ها قابل تنظیم هستند
نیازی نیست که گانتری همیشه یک قاب مستطیلی استاندارد باشد. یک قاب نامنظم یا با شکل خاص می‌تواند زمانی طراحی شود که سایت دارای محدودیت‌های ارتفاع، موانع یا ابعاد بار غیرمعمول باشد.
چیدمان چرخ‌ها نیز می‌تواند بسته به طرح، متقارن یا نامتقارن باشد. فرمان ممکن است برای جهت حرکت مورد نیاز و شرایط چرخش طراحی شود.
اینجاست که یک استرادل کریر به جای صرفاً یک ماشین کانتینر، به یک راهکار واقعی جابجایی صنعتی تبدیل می‌شود.
یک کارگاه ساختمانی ممکن است نیاز به جابجایی اعضای سازه‌ای بلند داشته باشد. یک انبار ممکن است نیاز به جابجایی ماشین‌آلات سنگین داشته باشد. یک محوطه انبار ممکن است باند ثابت مناسبی نداشته باشد. در هر مورد، می‌توان ماشین را در اطراف بار و کارگاه توسعه داد.
مزیت اصلی یک اتصال یا شکل خاص قاب نیست. بلکه توانایی ترکیب یک ساختار دروازه‌ای، سیستم حرکتی انعطاف‌پذیر و تجهیزات بالابری اختصاصی در یک دستگاه است. به همین دلیل است که ... استرادل کریر می‌تواند کاربردهایی فراتر از جابجایی کانتینر پیدا کند.
